Wstęp
Henry Percy, 1. hrabia Northumberland, to postać, która na stałe wpisała się w historię Anglii, zarówno przez swoje osiągnięcia, jak i skomplikowane losy polityczne. Urodził się 10 listopada 1341 roku w Alnwick, w Northumberland, jako syn Henry’ego de Percy, 3. barona Percy. Jego matka, Mary z Lancasteru, była córką Henry’ego, 3. hrabiego Lancaster. Percy był praprawnukiem króla Henryka III Plantageneta, co czyniło go częścią potężnej angielskiej rodziny arystokratycznej. W ciągu swojego życia zajmował wiele znaczących stanowisk i odgrywał kluczową rolę w wydarzeniach politycznych swej epoki.
Wczesne życie i kariera
Henry Percy rozpoczął swoją karierę polityczną jako zwolennik króla Edwarda III, co umożliwiło mu zdobycie wysokich stanowisk w administracji północnej Anglii. Już w młodym wieku, w 1362 roku, został mianowany Strażnikiem Marchii wobec Szkocji, co wiązało się z odpowiedzialnością za negocjacje z rządem szkockim. W lutym 1367 roku powierzono mu także nadzór nad wszystkimi zamkami i ufortyfikowanymi miejscami w Szkocji, co była znaczącą odpowiedzialnością w kontekście zagrożeń ze strony sąsiedniego kraju.
Po śmierci Edwarda III i objęciu tronu przez Ryszarda II, Henry Percy kontynuował swoją lojalność wobec monarchy. Jego wsparcie dla Ryszarda II zostało nagrodzone tytułem hrabiego oraz tytułem Lorda Marszałka. Te awanse świadczyły o jego rosnącej pozycji w hierarchii angielskiej arystokracji. Jako Lord Marszałek miał wpływ na sprawy wojskowe i administracyjne Anglii.
Wsparcie dla buntu Henry’ego Bolingbroke’a
W 1399 roku Henry Percy zmienił swoje polityczne oblicze i poparł bunt Henry’ego Bolingbroke’a, znanego później jako Henryk IV Lancaster. Bunt ten zakończył się sukcesem i doprowadził do koronacji Bolingbroke’a na króla Anglii. W trakcie uroczystości koronacyjnych Percy został mianowany Lordem Wielkim Konstablem Anglii oraz przyznano mu władzę nad Królestwem Man i Wyspami. Te awanse były dowodem na niezwykle silną pozycję Percy’ego na dworze królewskim oraz jego zaufanie do nowego monarchy.
Jednakże relacje między Percy’m a królem szybko zaczęły się komplikować. Jego syn, Harry Hotspur, był znany z tego, że brał udział w walkach przeciwko walijskim buntownikom pod wodzą Owaina Glyndŵra. Próby pogorzenia między walijskimi buntownikami a królem nie przyniosły jednak oczekiwanych rezultatów i sytuacja polityczna stała się coraz bardziej napięta.
Bunt przeciwko królowi i jego konsekwencje
W 1403 roku Henry Percy postanowił wystąpić przeciwko królowi Henrykowi IV na rzecz Edmunda Mortimera, 5. hrabiego March. Ta decyzja doprowadziła do spisku z Owainem Glyndŵrem oraz zawarcia trójstronnego paktu między nimi. Zgodnie z ustaleniami tego paktu planowano podział Anglii: Glyndŵr miał zachować kontrolę nad Walią oraz częścią zachodniej Anglii, Percy miał rządzić północą Anglii oraz hrabstwami Northamptonshire, Norfolk, Warwickshire i Leicestershire, a Mortimer miał objąć resztę południowej Anglii.
Jednakże bunt Percy’ego zakończył się klęską w bitwie pod Shrewsbury w 1403 roku, gdzie zginął jego najstarszy syn Harry Hotspur. Choć sam hrabia nie bra
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).