Wstęp
Wiesław Barej był wybitnym polskim lekarzem weterynarii, który swoją karierę związał z naukami o zwierzętach oraz z kształceniem przyszłych pokoleń specjalistów w tej dziedzinie. Urodził się 22 stycznia 1934 roku w Stoczku Łukowskim, a zmarł 14 listopada 2000 roku w Warszawie. Jego życie i praca miały istotny wpływ na rozwój weterynarii oraz nauk pokrewnych w Polsce. W artykule tym przyjrzymy się jego biografii, osiągnięciom naukowym oraz wkładowi w rozwój edukacji na SGGW.
Rodzina i wykształcenie
Wiesław Barej pochodził z rodziny średniorolnego chłopa Bronisława i Leokadii z Bartosiaków. W 1957 roku ukończył studia na Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW), co stało się fundamentem jego kariery. Już w 1962 roku uzyskał stopień doktora nauk weterynaryjnych, prezentując rozprawę na temat wpływu mocznika na zawartość związków azotowych w żwaczu i dwunastnicy owiec. Jego zainteresowania naukowe szybko ewoluowały, a w 1967 roku obronił doktorat habilitacyjny, w którym badał współzależność przemian w żwaczu i krwi owiec żywionych różnymi rodzajami paszy.
Działalność akademicka
Kariera Wiesława Bareja na uczelni rozwijała się dynamicznie. W 1976 roku został profesorem nadzwyczajnym, a od 1982 roku pełnił funkcję profesora zwyczajnego. Poza pracą naukową, Barej angażował się również w życie akademickie uczelni. W latach 1981-1987 był prorektorem SGGW ds. nauki, a następnie do 1990 roku sprawował stanowisko rektora tej zasłużonej instytucji edukacyjnej.
Członkostwo w Polskiej Akademii Nauk
W 1994 roku Wiesław Barej został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk (PAN). Jego działalność w tej instytucji obejmowała przewodniczenie Komitetowi Nauk Weterynaryjnych PAN od 1991 do 2000 roku. W ramach tego komitetu kierował Sekcją Chorób Niezakaźnych i Rozrodu, co podkreślało jego zaangażowanie w badania nad zdrowiem zwierząt oraz ich hodowlą.
Reaktywacja Towarzystwa Naukowego Warszawskiego
Barej był także zaangażowany w działalność Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Od 1984 roku był członkiem korespondentem, a od 1986 roku członkiem zwyczajnym tej organizacji. Jego aktywność w towarzystwie miała na celu wspieranie badań naukowych oraz promowanie wiedzy o weterynarii i biologii zwierząt w Polsce.
Osiągnięcia naukowe
Wiesław Barej był autorem i współautorem wielu publikacji naukowych, które przyczyniły się do rozwoju wiedzy o fizjologii zwierząt gospodarskich. Jego prace obejmowały m.in. „Zarys fizjologii produkcji zwierząt gospodarskich” (1967), „Fizjologiczne podstawy produkcji zwierzęcej” (1973) oraz „Fizjologiczne podstawy żywienia przeżuwaczy” (1990). Te publikacje stanowiły istotne źródło wiedzy dla studentów weterynarii oraz praktyków zajmujących się hodowlą zwierząt.
Życie osobiste i spuścizna
Wiesław Barej był żonaty z Martą
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).