Bordzieńce – wieś na Białorusi
Bordzieńce, znane w języku białoruskim jako Бардзенцы, to niewielka wieś położona w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Bildziugi. Historia tej miejscowości sięga czasów zaborów, a jej losy były silnie związane z wieloma zmianami politycznymi i administracyjnymi na przestrzeni lat. W artykule tym przyjrzymy się historii Bordzieńców, ich społeczności oraz znaczeniu, jakie miały dla regionu.
Historia Bordzieńców
Początki Bordzieńców sięgają czasów zaborów, kiedy to wieś znajdowała się w gminie Nowy Pohost, w powiecie dziśnieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. Był to okres dynamicznych zmian politycznych i społecznych, które miały ogromny wpływ na życie mieszkańców tej okolicy. W 1921 roku wieś stała się częścią Polski, a dokładniej województwa wileńskiego. Wówczas Bordzieńce I oraz Bordzieńce II leżały w powiecie dziśnieńskim, który od 1926 roku został przekształcony w powiat brasławski.
Dane demograficzne i struktura społeczna
W 1921 roku Powszechny Spis Ludności wykazał, że w Bordzieńcach zamieszkiwało 110 osób. Z danych wynika, że mieszkańcy wyznawali różne religie: 33 osoby były rzymskimi katolikami, 46 prawosławnymi, a 31 staroobrzędowymi. Z perspektywy narodowej przynależność mieszkańców była również zróżnicowana – 43 osoby zadeklarowały przynależność do narodu polskiego, natomiast 67 do narodu białoruskiego. Wieś składała się wtedy z 22 budynków mieszkalnych.
W kolejnych latach liczba mieszkańców zmieniała się. W 1931 roku w Bordzieńcach I mieszkało 48 osób w 11 domach, natomiast Bordzieńce II liczyły 113 mieszkańców rozlokowanych w 14 domach. Taki podział wskazuje na pewne różnice między dwoma częściami wsi oraz na zmieniające się warunki życia jej mieszkańców.
Religia i administracja
Mieszkańcy Bordzieńców byli związani z parafią rzymskokatolicką w Nowym Pohoście. Warto zauważyć, że życie religijne miało duże znaczenie dla lokalnej społeczności i odgrywało istotną rolę w kształtowaniu tożsamości mieszkańców. Wspólne praktyki religijne sprzyjały integracji społecznej oraz podtrzymywaniu tradycji.
W kontekście administracyjnym wieś podlegała Sądowi Grodzkiemu w Drui oraz Okręgowemu w Wilnie. Urząd pocztowy dla Bordzieńców mieścił się w Nowym Pohoście, co pokazuje bliskość tych miejscowości oraz ich wzajemne powiązania.
Zawirowania historyczne XX wieku
Losy Bordzieńców uległy drastycznym zmianom po wybuchu II wojny światowej. We wrześniu 1939 roku miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. W wyniku paktu Ribbentrop-Mołotow z 2 listopada tego samego roku wieś została włączona do Białoruskiej SRR. Ten okres przyniósł ogromne trudności dla mieszkańców oraz zmiany w strukturze społecznej.
Od czerwca 1941 roku Bordzieńce znalazły się pod okupacją niemiecką. Okres ten był czasem wyjątkowego cierpienia i niepewności dla lokalnej ludności. Wiele osób zmuszonych było do ucieczki lub ukrywania się przed represjami okupanta. Po wojnie, w 1944 roku, miejscowość została ponownie zajęta przez wo
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).