Wstęp
Niutou Fazhi, urodzony w 636 roku w Renzhou, był wybitnym mistrzem chan z epoki Tang, który znacząco wpłynął na rozwój tej tradycji buddyjskiej w Chinach. Jako czwarte pokolenie patriarchów szkoły niutou, Fazhi nie tylko zgłębiał nauki swoich nauczycieli, ale także wprowadzał nowe elementy do praktyki chanu. Jego życie i nauki są przykładem głębokiej duchowości oraz zaangażowania w praktykę medytacyjną, a jego wpływ na szkołę Czystej Krainy pozostaje istotnym tematem badań w dziedzinie buddyzmu.
Życiorys Niutou Fazhi
Niutou Fazhi pochodził z rodziny Jing w Renzhou. Już w młodym wieku, mając zaledwie 9 lat, opuścił rodzinny dom, aby rozpocząć swoją duchową podróż jako uczeń mistrza Niutou Huifanga, znanego jako trzeci patriarcha szkoły niutou. W wieku 13 lat Fazhi zdecydował się na dalsze kształcenie pod okiem Piątego Patriarchy Damana Hongrena na górze Huangmei. To tam rozwinął swoje umiejętności medytacyjne i stał się jednym z najzdolniejszych uczniów Hongrena.
Po kilku latach intensywnej praktyki, Niutou Fazhi powrócił na górę Niutou, gdzie otrzymał przekaz Dharmy od swojego pierwszego nauczyciela, Huifanga. Po tym wydarzeniu został czwartym patriarchą szkoły niutou, co oznaczało ogromną odpowiedzialność za przekazywanie nauk i utrzymanie tradycji tej szkoły.
Praktyka Czystej Krainy
Fazhi był jednym z pierwszych mistrzów chan, którzy wprowadzili do swojej praktyki elementy związane ze Szkołą Czystej Krainy. Zajmował się praktyką nianfo – recytacją imienia Buddy Amitabhy – co miało na celu osiągnięcie narodzin w Czystej Krainie po śmierci. Chociaż szczegółowe informacje na temat jego wykorzystania nianfo są ograniczone i głównie pochodzą z sekciarskich tekstów Jingtuzong, to wiadomo, że przez dziewięć lat koncentrował się na tej praktyce oraz kontemplacji Czystej Krainy.
Jego podejście do nianfo było unikalne i różniło się od tradycyjnych metod stosowanych przez innych mistrzów. Zamiast skupiać się wyłącznie na recytacji, Fazhi integrował tę praktykę z medytacją chan, co pozwalało mu na osiągnięcie głębszego zrozumienia i wewnętrznego spokoju. Jego życie i nauki pokazują, jak różnorodność metod medytacyjnych może prowadzić do duchowego rozwoju.
Śmierć i spuścizna
Niutou Fazhi zmarł w 702 roku. Przed swoją śmiercią wyraził życzenie, aby jego ciało zostało wystawione pod sosną, aby zwierzęta mogły go zjeść i tym samym wytworzyć przyczynę narodzin w Czystej Krainie. To niezwykłe pragnienie ukazuje jego głęboką troskę o innych oraz przekonanie o karmicznym znaczeniu każdego czynu. W chwili jego śmierci na zachodnim niebie pojawiły się niebiańskie sztandary, a las bambusowy w klasztorze Yunji zbielał, co wielu postrzegało jako znak jego osiągnięcia ostatecznego oświecenia.
Fazhi był osobą niezwykle wpływową w swoim czasie i pozostawił po sobie bogatą spuściznę. Jego nauki oraz podejście do praktyki chanu miały istotny wpływ na późniejsze pokolenia mnichów oraz adeptów buddyzmu. Przez swoje życie stał się symbolem połączenia różnych szkół buddyjskich oraz pokazania, jak
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).